Geschiedenis van de Parochie Heilige Familie

In 1911 bouwde Antoon Van den Weyngaert temidden van de uitgestrekte gronden die de Bank Antverpia bezat een kerk, het ‘Gesticht Rustoord’ (later ‘Salve’) waaraan de Parochie haar bijnaam te danken heeft, de pastorij, een Hotel ‘Rustoord’ en enkele huizen.

Het Bisdom (Mechelen) was daarbij niet betrokken, maar besliste om de kerk toch te wijden en op 9 november 1911 werd Victor Cornelis als eerste pastoor van Heilige Familie plechtig onthaald.
Maar pas in 1921 werd de Parochie als zelfstandig erkend.

‘Rustoord’ kreeg bekendheid door haar Lourdesgrot. Deze stond oorspronkelijk in Stabroek, maar moest daar weg en werd op kosten van Van den Weyngaert in 1916 naar Rustoord overgebracht. Nog dagelijks komen mensen er bidden en in de meimaand zijn er bedevaarten van Ziekenzorg en KBG-afdelingen uit de federatie.

In 1945 – na de inslag van een V-bom die de kerk grondig verwoestte – nam Pastoor Cornelis ontslag en werd Ernest Ligtvoet aangesteld. Hij heeft de parochie zien groeien, zorgde daarom voor de nodige infrastructuur (uitbouw van de school, het parochiehuis en een parochiezaal) en bezielde de sociale bewegingen, terwijl de onderpastoor zorg droeg voor de jeugd.
In 1979 nam hij ontslag en werd opgevolgd door Hans Eelens.

Om de dagelijkse bekommernissen mee te dragen werd spoedig met vier geëngageerde parochianen een Pastoraal Team tot stand gebracht en in 1981 ook een Parochieraad.
In 1982 werd Jos Van Gils tot diaken gewijd en zijn echtgenote Maria Vissers als pastoraal werkster (parochieassistente) gezonden.

Het parochieleven gaat zijn gewone gang (met ups en downs) dankzij de inzet van talloze vrijwilligers.
Meer gedetailleerde geschiedenis is te vinden in het boek ‘Geschiedenis van de Brasschaatse Parochies’ geschreven door Ward Van Osta – Uitgave van de Parochiefederatie Brasschaat – 2005.