Sacramenten: scharnieren in het leven

Het zal je misschien verbazen, maar soms zit er veel volk in de kerk. Ik zou zeggen, vooral op de grote momenten van het leven., op tijdstippen dat het leven een totaal andere wending neemt. Het begint bij geboorte en doopsel en eindigt bij het sterven van een mens. Telkens gaat het om een scharnierpunt in het leven, een ogenblik dat de deur opengaat naar een nog onbekende wereld.

DOOPSEL

Bij een doopviering willen wij laten ervaren dat het kind - nog broos en kwetsbaar - een plaats krijgt tussen alle mensen. Het zou vreselijk zijn, indien dit kind alleen komt te staan en op eigen houtje zijn weg zou moeten maken in die vreemde samenleving. Bovendien is het enorm geruststellend dat dit kind gedragen wordt door de Grote Liefde. Door de grootste kracht in het leven niet uit te schakelen, maken wij de weg open naar een stevig geluk. Een kind is meer dan een product van zaad- en eicel. Het is een wonder, waarvan wij hopen dat deze mooiste eigenschap voor altijd blijft. Een kind laten dopen is het actief plaatsen binnen alle krachten van het leven, ook de transcendente. Om dit doopsel op een eigentijdse wijze met de ouders voor te bereiden, staan er altijd mensen ter uwer beschikking.

EERSTE COMMUNIE

Ongeveer 7 jaar later wordt de Eerste Communie gevierd. Sedert een goed jaar gebeurt dit feest in het tweede studiejaar. In het eerste studiejaar besteedt men aandacht aan de broodmaaltijd: kinderen “in ’t klein” laten ervaren dat breken en delen het geluk bevordert. Wat zij hopelijk tot nog toe in het veilig nest van het gezin mochten ervaren, zullen zij nu zelf, op hun maat, mee-maken. De Eerste Communie is hiervan een hoogtepunt. Als engeltjes stappen ze de kerk binnen om voor het eerst te communie te gaan. In een bijna naïeve eenvoud staan zij open voor het symbool waarmee wordt uitgedrukt dat Jezus zich geen moeite bespaarde om mensen gelukkig te maken. We hopen dat de kinderen dit voldoende ervaren in de mensen rondom hen, zodat dit ook hun levenshouding wordt. Je kunt niet schatten hoeveel mensen, tijd en energie ingeschakeld worden om van deze speciale dag een feest te maken.

VORMSEL

Ook bij het vormsel is er een grote kentering in het leven van het kind. De stap naar “de grote school” waar het meer en meer verantwoordelijkheid zal moeten dragen, keuzes zal moeten maken en deze vrijheid moet leren hanteren, is ontzettend groot. Daarbij komt nog het hele veranderingsproces, lichamelijk en geestelijk. Het lijkt wel of het in een andere wereld terecht komt en het leven een heel andere vorm krijgt. In de huidige samenleving wordt nogal vlug verwacht dat het kind op economisch en materieel vlak zijn mannetje (haar vrouwtje) kan staan.
Het vormsel biedt hierin een enorme geruststelling. Net zoals bij het doopsel gaat het hier om “een nieuwe geboorte”… zelfstandig in het leven leren staan. Dezelfde krachten als bij het doopsel worden hier gebundeld: dat je mag vertrouwen in het leven, dat liefde de sterkste kracht is en dat je er nooit alleen voor staat. In deze Geest wordt het kind gevormd en groeit het uit tot een volwassen mens.
Het zou schitterend zijn als u een handje zou toesteken om deze kinderen hierin te begeleiden, waarmee u trouwens onze dynamische catechistenploeg zou versterken.

HUWELIJK

U hebt gelijk. Er trouwen minder en minder mensen voor de kerk (… en ook voor de wet). Maar diegene die het doen, staan er heel bewust bij stil. Trouwen is toch meer dan een relatie hebben of elkaar graag zien; Het is vooral bereid zijn alles wat je bent (ja, ook de vervelende kanten) te delen met iemand die dat ook voor jou wil doen. En niet voor één dag, niet voor de mooiste momenten alleen, maar altijd, ook als het tegenzit of bepaalde dromen in het water vallen. Trouwen schept vertrouwen en dat is niet meer of niet minder dan een goed nest waar je helemaal mag zijn wie je bent. Je wordt uitgedaagd de liefde, die al eeuwen bestaat, in woord en daad toe te passen. Mensen zijn geen bron van liefde, maar uitvoerders. En om dit goed te doen is het zinvol de Bron te respecteren. Wat een geruststelling moet het zijn als iemand je belooft: ik zal er zijn voor jou in goede en kwade dagen. Is het dan moeilijk dezelfde dynamiek te ontdekken in die Bron van alle liefde? Elke liefde gaat ons verstand te boven, maar ook de grootste die zegt: Ik zal er zijn voor jou.
Om deze viering op een eigentijdse wijze voor te bereiden, doen wij graag veel moeite.

BEGRAFENIS

Dit is het moeilijkste moment en ook de moeilijkste ervaring. Want de deur die toegang geeft tot de totaal onbekende wereld blijft één en al mysterie. Mensen zeggen wel: “dood is dood”, maar zijn toch wel voorzichtiger als het om eigen nabije mensen gaat. Het rouwproces duurt dan nog weken, maanden en zelfs jaren.
Een kerkelijke uitvaart is meer dan het brengen van een biografie van de overledene. Hoe belangrijk dit verleden ook mag zijn. wij kijken liefst vooruit, toekomstgericht. De overledene blijft op een heel andere manier met ons verbonden, met hart en ziel zou ik zeggen. De viering doet hem of haar uitgeleide “naar een thuis zonder onrust of onvrede”. Maar tegelijkertijd is het een moment van troost, een geruststelling dat dit leven niet voor niets is geweest. Met de onmacht meeleven en mee in het verdriet gaan staan biedt geen oplossing. Je omringd weten door mensen die met je willen delen, zorgt ervoor dat verdriet niet omslaat in verbittering. De vertaling van de godsnaam “Jahwe” uit het Oude Testament, nl. “Ik zal er zijn voor jou” krijgt hier een hemels karakter én een menselijk gezicht. Omringd door familie, vrienden en kennissen en gedragen door de diepste kracht van het leven komt Liefde, op momenten van dood, tot haar volle recht.
Wij zijn bereid je in deze moeilijke momenten bij te staan. Onlangs hebben enkele mensen zich vrijwillig aangeboden om ook in de weken daarna, op jouw verzoek, een steun te zijn in de rouw en het moeilijk afscheid nemen. Zoals bij elke moeilijke overgang, hierboven vermeld, hebben mensen mensen nodig om ook door de moeilijkste ervaring heen te gaan. Langzaam, maar nooit alleen.